Navigation Menu+

Hoe schept een wetenschepper?

Posted on Nov 20, 2014 in Inzicht | 0 comments

gekleide aarde

Ik was laatst aan het denken. Aan het denken over ‘denken’. Ik realiseerde me dat ik sinds mijn zwangerschap een enorme duikeling in IQ heb gemaakt. Waar mijn intellect vroeger voor een groot deel gestoeld was op een enorme geheugenopslag (ik was meester in Triviant, niet omdat ik alle goede antwoorden wist, maar omdat ik ze allemaal kon onthouden) kan ik nu helemaal NIETS meer onthouden. Niet waar de auto staat, wat ik gisteren heb gegeten, welke dag het is vandaag. Soms vergeet ik welke kleren ik heb (“Oh… Zijn dat mijn schoenen? Heb ik die?!”) en ik krijg het ook voor elkaar om mijn eigen naam te vergeten. Hoewel dat meer komt door de intensiteit van de ervaring en dat ik dan zo diep in mezelf ben dat ik vergeet dat er ook een ‘ik’ is die een persoonlijkheid heeft die bekend staat onder de naam Eva.

De realisatie was dus dat ik niet meer zo veel denk. Als het denken een spier zou zijn, is mijn hoofd een grote drilpudding geworden. Wat doe ik dan toch de hele dag?

 

  • Ik pieker. Dat is wel één van de stomste denkactiviteiten die ik kan doen, maar toch wordt er in die pudding wat af gepiekerd. Waarover? Ik heb geen idee. Ik weet wel dat het nergens over gaat en dat het steeds terugkerend is. Een soort van snelweg van dezelfde gedachten waar ik dan iedere dag even heel hard overheen moet rijden van Nergens naar Niets. En dan een paar keer op en neer.
  • Ik analyseer. Ik analyseer situaties, wat wie waarom heeft gezegd. Wat dat betekent. Hoe ik daar mee om kan gaan. Hoe ik wil dat het de volgende keer beter gaat. Wat mijn eigen behoeften zijn. Wat de behoeften van de ander zouden kunnen zijn. Waarom hij niet doet wat ik wil. Of ik daarin zit te projecteren. Of het klopt wat ik voel/denk/denk te weten. En ga zo maar door. Analyse van het analyseren. Soms heel nuttig omdat ik in dat wetenschappelijke academische analytische geweld toch zo maar ineens op iets nieuws kan stuiten. Maar dat is zeldzaam. Waardevol? Uh… Nee. Niet echt. Geneuzel in een millimeter. Wel veel bewuster dan gepieker. Ik moet stiekem opbiechten dat ik er verslaafd aan ben. Ik ben slaaf van dat enorme analytisch vermogen wat overal en altijd ergens aan moet pulken. Peuteren. Friemelen. Het gaat al lang niet meer om waar aan gepeuterd wordt, maar zo langzaamaan is het peuteren zelf hoofdactiviteit verworden. Is dat oké? Nee, niet echt. Net als met een echte verslaving wordt de prijs die je er voor betaalt verdoezeld door de verslaving zelf. Wat verlies ik met dit gedrag? Mijn energie en mentale aandacht lekt weg naar iets waar ik niet meer uit ga komen. Alles is al ooit gedacht en geanalyseerd. Dat was geweest is, is geweest en dat wat nog gaat komen, gaat… nog komen… dus kan ik niet bedenken van te voren. Het is mijn eigen strijd tegen de duisternis. Ik denk dat ik met nog meer denken uiteindelijk wel een lichtje kan aansteken maar zo werkt die strijd niet. Denken maakt alleen maar meer duister. Het is tijd voor ander Licht.
  • Ik praat in gedachten met mezelf/mijn Zelf/iets anders/iets Anders (bijvoorbeeld de Heilige Geest, of soms wend ik me zelfs tot God!). Dat zijn dialogen waarin ik van alles onderzoek en ook echte gesprekken die ik heb gehad met mensen afmaak of nieuwe wendingen geef of grapjes maak die ik toen niet maakte. Vaak kom ik op allerlei nieuwe vondsten via de blik van mijn fictieve gesprekspartner. Een open onderzoekende manier dus van breinactiviteit. Eindelijk heb ik de afrit van de gedachtensnelweg gevonden en begeef ik me op spannende bergweggetjes langs ravijnen en prachtige vergezichten. Nu wordt het leuk. Door ‘die andere gesprekspartner’ uit te nodigen in mijn hoofd verrast mijn brein me met hele interessante perspectieven, ongekende liefdevolle antwoorden, sprankelende oplossingen en vooral heel veel superleuke grapjes. Heerlijk!
  • Ik onderzoek. Ik zoek onder de dingen die voorbij komen. Hoe zit dit in elkaar? Wat als ik dat er eens uithaal, wat gebeurt er dan? Hoe zou het er van de andere kant uitzien? Ondersteboven? Door een alien? Door de kat? Vooral steeds de vraag: hoe werkt dat dan? Deze manier van kijken vind ik heerlijk! Steeds ontdek ik weer iets nieuws aan het leven of aan de liefde of aan geluk of aan verbinding of aan relaties of aan hoe ik in het leven wil staan. Dit onderzoek is oneindig en steeds opnieuw voelt het als voor de eerste keer. Verfrissend. Nieuw. Sexy.
  • Ik zoom. Ik zoom zoals je kunt zoomen in de prenten van Charlotte Dematons. Je zoomt en je zoomt nog dieper en dan nog dieper en zo kun je blijven zoomen. Zoomen. Zoomen. Zoomen. Tot plop… Er nog alleen maar zoomen is. Heerlijk. Diepgaand. Verrassend. Sprankelend. Omdat er iets magisch plaatsvindt: De ‘ik’ verdwijnt in het zoomen. Er is zoomen. Ik val dan samen met waar ik in zoom. Een bijzondere gewaarwording omdat op dat moment er onmiddellijk weten plaatsvindt. Mét een enorme stoot energie.

 

Een boel verschillende activiteiten zo in en via die bovenkamer. De oplettende en geletterde lezer herkent ongetwijfeld de verschillende vormen van hersenactiviteit. Bijvoorbeeld vanuit een psychologisch kader, een spiritueel kader of een esoterisch kader. De hersenfrequentie verandert per soort en verschuift ook van het fysieke brein naar het mentale lichaam. Verschuift van gesloten en drammerig naar open en verwonderend. Van links naar rechts. Het is het verschil tussen je aangeleerde intellect (of meetinstrument) en je aangeboren intelligentie (of weetinstrument) die we allemaal hebben.

De kracht van een wetenschepper zit hem erin dat jij de bewuste beschikking hebt over dit hele spectrum. Dat je met je weten nieuw weten kunt scheppen en zo werelden kunt vormgeven.  Hoe goed je met jouw aangeleerde intellect met je aangeboren intelligentie kunt omgaan. Hoe je je open maakt en traint in denklenigheid (denk-lenigheid) en uiteindelijk met die verworven kracht ook daadwerkelijk kunt scheppen en de wereld kunt vormgeven.

 

Hoe werkt dat dan?

Je intelligentie ontsluit je via je mentale-causale lichaam. Een veld om je heen met verbindingen en antennes naar grotere Velden. Dat Veld is een veld van oneindige mogelijkheden. Alles wat er is, was en ooit zal zijn, is al in dat Veld als mogelijkheid aanwezig. Het is al ooit een keer ‘gedacht’, of beter… er is al ‘geweten’ dat het mogelijk is. Wanneer we kijken naar een mogelijkheid, zien we die mogelijkheid. Doordat we er met ons bewustzijn in kijken, creëren we de mogelijke manifestatie van dat wat we aanschouwen. We kunnen met ons bewustzijn in combinatie met ons denken echter KIEZEN om een andere mogelijkheid te bekijken. We sturen met onze intelligentie ons intellect aan dat dan nieuwe stukken via onze intelligentie ontsluit. Dat bekijken is dan een activiteit van het regisseren of scheppen van die nieuwe mogelijkheid. Als het ware trekken we met ons bewustzijn puzzelstukken aan die dan in die nieuwe scene vallen en daar een rol gaan spelen. Omdat alles er al is in dat Veld, is die nieuwe mogelijkheid hartstikke reëel. Hij moet alleen nog even landen in de dichtheid van onze materie (en in de traagheid ervan) en dat duurt zolang als dat het duurt. Maar het scheppen heeft dan al plaats gevonden.

Een voorbeeld:

Ik wil nog dit jaar mijn hypotheek met de boetevrije 20% aflossen. Daarvoor heb ik een bak met geld nodig. Ik wil geld scheppen. Toevallig toevallig kwam begin van de zomer een buurtgenootje met lootjes voor de Grote Clubactie voorbij. We kochten 3 lootjes. En ik begon met Secretiaanse meditaties om ervoor te zorgen dat we de hoofdprijs van EUR 100.000 naar ons toe zouden trekken. Ik schreef ‘Wij winnen de hoofdprijs van EUR 100.000 van de Grote Clubactie 2015 om daarmee onze hypotheek af te kunnen lossen’ 50 keer in de lucht. Ik chantte het tijdens het douchen en prevelde het terwijl ik in de file stond. Ondertussen visualiseerde ik me het gevoel als ik het zou winnen. En daar betrapte ik mezelf er wel al op dat ik gewoon niet zo heel erg goed ben ik op deze manier scheppen. Ik weet niet hoe het voelt als ik die prijs zou winnen want ik heb hem nog niet gewonnen. Toch?

Met deze nieuwe manier van kijken kon ik in het Veld van Oneindige mogelijkheden kijken en zien dat die prijs gewonnen gaat worden. Dat is een feit. Ik weet nog niet aan wie maar ik kan zo maar zien dat het gebeurt. Als ik dieper daar in kijk zie ik dat alles geschapen is en een keuze is geweest van Bewustzijn. Aangezien ik zelf ook zo’n Bewustzijn heb/ben kan ik zelf ook die ‘draad’ gaan weven dat ik vanuit de superpositie KIES dat die prijs naar mij gaat. Van alle mogelijke prijswinnaars, eigen ik me de mogelijkheid toe dat die prijs naar mij gaat. Ik trek hem aan vanuit de principes van de Wet van de Aantrekking. Omdat ik al aan het kijken was, dus vanuit een hoge frequentieplek bezig was, raak ik niet uit balans door lagere verlangens en behoeften van het ego (variërend van “Kijk mij eens goed deze prijs scheppen” tot “Ik ben het toch niet waard om dit voor mezelf te scheppen, iemand anders heeft er vast veel meer recht op”). Ik ben alleen maar aan het spelen met de ongelooflijk fascinerende speeltuin die Leven heet en doe dat vanuit dit gevoel met een bevrijdende sprankelende lichtheid. Heel fijn! Daardoor krijg ik er vertrouwen in en dat zorgt ervoor dat ik veel makkelijker op deze plek kan blijven.

Mijn eigen intellect zit nog regelmatig mijn aangeboren intelligentie in de weg. En dat heeft ook te maken met die drilpuddingtoestand van de grijze cellen. Ik ben de afgelopen jaren mentaal lui geworden. Daarom ben ik weer aan het denk-fitnessen. Wetenschepper zijn betekent een goede schone mentale conditie hebben door goed te slapen, te mediteren, te bewegen, in de natuur te zijn en te weten wat voor jou werkt dat je hoofd rustig en schoon is.

Dan ga ik nu nog even verder met die hypotheekdraad weven. Financiële rust creëert in mijn hoofd ook rust en basis veiligheid. Dan is er nog meer ruimte over om te wetenscheppen! Herken jij je in dit verhaal? Hoe werkt het bij jou? Deel je jouw bevindingen zodat we er allemaal meer wetenscheppend van kunnen worden?

(afbeelding genomen van http://turlitava.com/)

 

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>